Είναι γνωστό το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας, πολλές κενές θέσεις δασκάλων, καθηγητών και γιατρών και ταυτόχρονα πολλοί άνεργοι δάσκαλοι, καθηγητές και γιατροί! Το θαύμα! Και τι μας λένε ως δικαιολογία?
         Δεν έχουμε χρήματα να προσλάβουμε αυτούς τους καλούς ανθρώπους, αν και θέλουμε τόσο!
Εάν για σαράντα χρόνια διορισμού, ας πούμε ένας μαθηματικός, βγάζει 1.000 ευρώ το μήνα τότε έχουμε 40 χρόνια Χ 12 μήνες Χ 1.000 ευρώ = 480.000 ευρώ. Αλλά, δυστυχώς ΔΕΝ υπάρχουν αυτά τα λεφτά... Και έτσι ακόμη ένα σχολείο υποστελεχωμένο, ακόμη μια αίθουσα υπερπλήρης με μαθητές. Τι καλά να υπήρχαν αυτά τα λεφτά, οι 480.000 ευρώ...

       Το παρακάτω για τα μάτια σας μόνο!
Μαρτίου με Εγνατία γωνία...

 Παρατηρήστε την κόκκινη αυτή ''σιδεριά'' στο κέντρο της φωτογραφίας. Μεταμοντέρνο έργο που αναδεικνύει την όλη περιοχή θα μπορούσαν κάποιοι να ισχυριστούν. Ας πάμε λίγο πιο κοντά...

Η αρμονία της ''σιδεριάς''

που είναι το χαμένο ξαδερφάκι του τόξου Καλατράβα σε αντίθεση με την ήδη αυξημένη κίνηση στους δρόμους της μεγαλούπολης της Θεσσαλονίκης κάνει κάτι το οικείο, κάτι το όμορφο και αν την δεις από ''καλή γωνία", κάτι το αισθησιακό... Ας πάμε πιο κοντά όμως...

Η συγκεκριμένη εικόνα δεν έχει να κάνει με τους κάδους ανακύκλωσης που είναι περιβαλλοντικά εναρμονισμένο με την όλη "σιδεριά" αλλά έχει να κάνει με την πίσω ανακοίνωση του άσπρου πίνακα. Αλήθεια, πόσο κόστισε το έργο?

Και ρέστα από τον μαθηματικό που κόστιζε 480.000 ευρώ για μια ολόκληρη ζωή. Τι καλά!